Przewodnik po CheckHome

Aplikacja dzieli się na moduły — Dzisiaj, Zakupy, Zadania, Kalendarz, Konserwacja, Zaplanowane płatności, Sejf haseł, Przepisy, Zajęcia, Nagrody oraz Rodzina i kręgi. Przełączasz się między nimi w menu bocznym, które otwierasz ikoną w lewym górnym rogu.

Większość modułów ma wewnątrz zakładki, a ich kolejność jest wszędzie taka sama: najpierw to, na co patrzysz, potem wprowadzanie, na końcu zarządzanie. Zazwyczaj Lista → Wprowadzanie → Zarządzanie. Gdy więc szukasz, gdzie się coś wpisuje, to druga zakładka; gdzie ustawia się kategorie — ostatnia.

W prawym górnym rogu stale widnieją trzy przyciski: odświeżanie (pobiera świeże dane z serwera), język i przełącznik jasny/ciemny.

Po instalacji logujesz się adresem e-mail i hasłem albo przez Google. Powstaje w ten sposób konto i gospodarstwo domowe — Twoja rodzina.

Zaraz potem aplikacja poprosi o hasło rodzinne. To nie to samo co hasło do konta. Hasłem rodzinnym szyfrowana jest treść, którą wprowadzasz do aplikacji, i dzieje się to na Twoim własnym telefonie. Na serwer nigdy nie trafia.

Hasło rodzinne wprowadzasz na każdym urządzeniu w rodzinie — na swoim telefonie, na telefonie partnerki, na komputerze. Wszędzie to samo, bo bez niego inne urządzenie nie odczytałoby odebranych danych.

W module Rodzina i kręgi znajdziesz kod rodziny. Wyślij go komuś bliskiemu; gdy tylko zainstaluje aplikację i wpisze kod, dołączy do Twojej rodziny i zobaczy wspólne dane.

To dwie różne rzeczy i przekazać trzeba obie:

• Kod rodziny — mówi, do której rodziny dołączyć. Sam z siebie niczego nie odblokowuje.
• Hasło rodzinne — odblokowuje treść. To przekazujesz osobiście albo przynajmniej innym kanałem niż kod.

Przykład. Partnerka dostanie kod w wiadomości, a hasło powiesz jej w domu. Zaloguje się swoim e-mailem, wpisze kod, a potem hasło rodzinne — i od tej chwili widzi to samo co Ty.

Pod członkami znajduje się lista osób w rodzinie. To imiona, którym przypisuje się zadania i punkty. Nie muszą mieć własnego logowania — małe dziecko bez telefonu figuruje tam po prostu jako imię.

Dzisiaj to ekran startowy i jedyny moduł bez zakładek. Nic się tu nie wprowadza — zbiera to, co wpisano gdzie indziej, i pokazuje, co Cię czeka.

Na górze jest dzisiejszy dzień, pod nim Nadchodzące. Przy każdym wierszu widać, z którego modułu pochodzi i kogo dotyczy — na przykład Zajęcia · Emma albo Zadania · Liam.

Zadanie odhaczasz od razu tutaj, bez wchodzenia do modułu Zadania.

Pusty ekran to nie błąd — znaczy, że ani dziś, ani w najbliższych dniach nic nie jest zapisane.

W sklepie to tryb do sklepu. Lista dzieli się na Do kupienia i W koszyku; jedno dotknięcie przenosi pozycję. Duże litery i nic, co rozprasza.

Gdy skończysz, pozycje zostają zarchiwizowane, a nie usunięte. Właśnie dlatego aplikacja potrafi je następnym razem podpowiedzieć, gdy tylko zaczniesz pisać — podpowiedzi czerpie z Twojej własnej historii i z wbudowanej listy typowych zakupów.

Planowanie to miejsce, gdzie dodaje się pozycje i porządkuje je w kategoriach (Spożywcze, Gospodarstwo domowe, Budowlane…). Kategorie zmieniasz w zakładce Zarządzanie.

Przykład. W ciągu tygodnia każdy w rodzinie dopisuje to, co się kończy w domu. W sobotę ten, kto jedzie na zakupy, otwiera W sklepie i odhacza. Pozostali w czasie rzeczywistym widzą, co już jest w koszyku, i mogą dopisać, co im się przypomniało.

Chodzenie po sklepie tam i z powrotem to strata czasu, skoro lista może iść za Twoją trasą. W zakładce Zarządzanie wpisujesz profil sklepu — Biedronka, Lidl, Kaufland — i wybierasz go, gdy jedziesz na zakupy. Pozycje układają się wtedy w kolejności, w jakiej idziesz, nie alfabetycznie i nie według czasu wpisania.

Kolejności alejek nie musisz ustawiać. Aplikacja uczy się jej ze sposobu, w jaki odhaczasz. Jeśli za pierwszym razem przejdziesz Biedronkę i odhaczysz pieczywo, potem nabiał, potem warzywa, a na końcu chemię, następna lista dla tego sklepu przyjdzie dokładnie w tej kolejności. Każdy sklep ma własną kolejność, bo warzywa nie stoją w jednej sieci w tym samym miejscu co w drugiej.

Ręczne przestawianie

Gdy sklep coś przestawi albo wyuczona kolejność Ci nie odpowiada, przytrzymaj palec na pozycji i przeciągnij ją gdzie indziej. Robisz to w trakcie zakupów, a nie w ustawieniach — czyli w chwili, gdy stoisz przed półką i widzisz, jak być powinno.

Zadanie ma nazwę, termin i powtarzanie: jednorazowo, codziennie, co tydzień, co miesiąc albo w wybrane dni (na przykład tylko poniedziałek, środa i piątek). Po wykonaniu aplikacja sama wyliczy następny termin.

Kto ma je zrobić

• Nikt konkretny — kto ma czas.
• Jeden członek — zadanie zawsze należy do niego.
• Rotacja — wybierasz kilku członków po kolei i po każdym wykonaniu zadanie przechodzi do następnego. Koniec dyskusji, czyja była kolej na wyniesienie śmieci.

To-do służy jednorazowym listom, które wracają nie z datą, lecz z okazją — pakowanie na działkę, przygotowania do wakacji, przeprowadzka. W Zarządzaniu tworzysz szablon (na przykład „Pakowanie na działkę": śpiwór, latarka, szczoteczka, ładowarka, leki) i uruchamiasz go w To-do, ile razy zechcesz.

Pozycję można przypisać jednej osobie albo kilku naraz. Gdy ma ją kilka osób, każda odhacza swoją część, a pozycja jest gotowa dopiero wtedy, gdy odhaczą wszyscy. Skarpetki pakuje sobie każdy sam; miskę dla psa pakuje jedna osoba.

Statystyka pokazuje tabelę zadanie × członek za miesiąc albo rok. Jest podstawą do sprawiedliwego podziału pracy, a nie narzędziem do wypominania — a u dzieci pasuje do modułu Nagrody.

Lista dzieli wydarzenia na Nadchodzące i Minione, każde z typem, datą i miejscem. Dodaj do Kalendarza Google przenosi wydarzenie do kalendarza telefonu — to jednorazowy eksport jednym dotknięciem, a nie ciągła synchronizacja.

Przegląd to tabela według tygodni albo miesięcy z numerami tygodni i strzałkami w przód i w tył. Przydaje się, gdy umawiasz termin „w 37. tygodniu".

W Zarządzaniu definiujesz własne typy wydarzeń — Szkoła, Lekarz, Urodziny, Sport — żeby listę dało się czytać jednym spojrzeniem.

Podwiezienie odpowiada na pytanie „kto go tam zawiezie". Przy wydarzeniu prosisz o podwiezienie i wybierasz, czy szukasz w rodzinie, czy w innej rodzinie — u babci albo u ciotki, która jest z Wami w kręgu.

Gdy wybierzesz inną rodzinę, wydarzenie zostaje automatycznie udostępnione temu kręgowi, bo inaczej druga strona by go nie zobaczyła i nie miałaby czego potwierdzić. Stan („babcia ją zawiezie") widać po obu stronach.

Konserwacja pilnuje wszystkiego, co ma termin ważności: przeglądy, badanie techniczne i emisje, serwisy, ubezpieczenia, winiety.

Interwał ustawiasz w czasie albo w kilometrach. Serwis auta po 15 000 km albo po roku — co przyjdzie pierwsze. Przegląd kotła gazowego raz w roku. Winieta do konkretnej daty.

W Zarządzaniu budujesz drzewo majątku: kategorie, a pod nimi konkretne rzeczy, tak głęboko, jak chcesz. Na przykład Dom → Kocioł gazowy → Palnik albo Auta → Octavia. Zadanie przypinasz wtedy do konkretnej pozycji majątku, a lista pokazuje całą ścieżkę.

Przy każdym wpisie można też ustawić osobę odpowiedzialną.

Ten moduł nie zastępuje bankowości i celowo nie śledzi, na co wydałeś pieniądze. Robi co innego: pilnuje płatności, które nadchodzą, i przypomina o nich, dopóki ich nie potwierdzisz.

Płatność ma kwotę, odbiorcę, powtarzanie (miesięcznie, kwartalnie, rocznie, jednorazowo) i termin. Kolor wiersza mówi, czy jest po terminie, czy się pali, czy jest jeszcze czas.

Przy płatnościach miesięcznych można pominąć poszczególne miesiące. Klasyczny przypadek: w marcu nie płaci się gazu, bo wtedy przychodzi rozliczenie roczne.

Przycisk Zapłacone potwierdza płatność, a moduł przesuwa ją na kolejny okres.

Gdy wpiszesz IBAN, aplikacja utworzy do niego kod QR płatności. Skanujesz go w bankowości i przelew jest wypełniony — kwota, konto i tytuł dla odbiorcy.

Symbole płatności wypełniają się przy płatnościach słowackich i czeskich; banki gdzie indziej ich nie znają.

IBAN jest sprawdzany w trakcie pisania, więc literówkę wyłapiesz tutaj, a nie dopiero w banku.

Przegląd to tabela miesięcy i kategorii — widok Twoich wydatków na cały nadchodzący rok.

Dwie zakładki: Lista i Wprowadzanie. Przepis ma składniki, sposób przyrządzenia i zdjęcie.

Przydatne połączenie: składniki można jednym dotknięciem posłać na listę zakupów. Wybierasz to, czego nie masz w domu, i ląduje to w Zakupach.

Przepis, który zobaczysz u innej rodziny w kręgu, możesz przepisać do siebie — dostaniesz własną kopię, którą wolno Ci dowolnie zmieniać.

Stałe zajęcia dzieci: piłka we wtorek o wpół do piątej, pianino w czwartek o trzeciej. Wpisujesz zajęcia, dziecko, dzień i godzinę — i masz plan tygodnia całej rodziny na jednym ekranie.

Najbliższe zajęcia pojawiają się też na ekranie Dzisiaj, więc rano widać, dokąd dziś trzeba.

Za wykonane zadania dzieci dostają punkty. W katalogu nagród ustalasz, na co można je wymienić i ile to kosztuje — godzina gry więcej, kino, lody.

Gdy dziecko wymieni nagrodę, punkty zostaną odjęte, a wymiana zostaje w historii. Tabela punktów pokazuje, kto ile uzbierał.

Rodzina jest zamknięta — z zewnątrz nikt do niej nie zagląda. Ale gdy chcesz coś udostępnić babci albo siostrze, która ma własną rodzinę, od tego jest krąg.

Krąg zakładasz w module Rodzina i kręgi. Dostaniesz kod kręgu, który wyślesz pozostałym rodzinom, i ustawiasz hasło kręgu — to ono szyfruje wszystko, co się w kręgu udostępnia. Hasło kręgu jest inne niż rodzinne; powiedz je pozostałym rodzinom w kręgu.

Co jest udostępniane

Tylko to, co wyraźnie tam wyślesz. Udostępnia się wydarzenie z kalendarza — dotykasz Udostępnij kręgowi i wybierasz któremu. Prywatne dane rodziny (zadania, zakupy, płatności, sejf) nie znajdują się w kręgu i nie mogą tam trafić.

Ukryć można również członków: dla każdej osoby w rodzinie wybierasz, czy pozostałe rodziny w kręgu ją widzą.

Przypomnienia włączasz osobno dla zadań, konserwacji, kalendarza i płatności, żeby zostały tylko te, których naprawdę chcesz.

Dla zadań i płatności ustawiasz powtarzanie — jak często aplikacja ma przypominać, dopóki rzecz nie zostanie zrobiona albo potwierdzona. Dla konserwacji i kalendarza ustawiasz, ile dni wcześniej ma ostrzec, żeby był czas się umówić.

Godziny ciszy zatrzymują pikanie w nocy.

Przycisk Powiadomienie testowe potwierdza, że ustawienia samego telefonu naprawdę je przepuszczają.

Moduł Ustawienia ma trzy zakładki.

Uwagi — tu piszesz, co nie działa albo czego brakuje. Aplikacja wysyła tu również automatyczne zgłoszenia błędów: rodzaj błędu, ekran i wersję, nigdy treść danych rodziny.

Porządki — masowe usuwanie starych wpisów, moduł po module. Na dole tej zakładki znajdziesz też usunięcie konta, opisane szczegółowo na stronie Usunięcie konta.

Ikona globusa w prawym górnym rogu przełącza między 26 językami: wszystkimi urzędowymi językami UE oraz norweskim i islandzkim. Przy pierwszym uruchomieniu aplikacja przejmie język telefonu; jeśli sam wybierzesz inny, obowiązuje Twój wybór.

Wraz z językiem zmienia się też format daty oraz nazwy dni i miesięcy.

Obok znajduje się przełącznik jasny/ciemny.

Wersja na Windows jest wliczona w abonament i nie sprzedaje się jej osobno. Logujesz się tym samym kontem, wpisujesz hasło rodzinne i masz te same dane. Przydaje się do dłuższego wpisywania — ustawianie płatności albo drzewa majątku idzie szybciej na klawiaturze.